دوباره مینویسم

چهارمیش، یا پنجمی؟!

دوباره مینویسم

چهارمیش، یا پنجمی؟!

درباره بلاگ

یه دختری که ...

طبقه بندی موضوعی
کلمات کلیدی
۱۹ دی ۹۶ ، ۱۸:۴۹

صد و شصت

زنهار از آن عبارت شیرین دل فریب
فرهاد دل سپردگی اش را ز سر گرفت

مصرع اول از حافظ، و مصرع دوم سروده ی دوستی ست که نمیخواهد اسمش را در بلاگم بنویسم به هر دلیلی.

شده حکایت من. خیلی هم عصبی هستم خیلی. حرف زدن عصبی ترم میکند. بله، فرار میکنم.
البته نه آن قضایای قبلی. یعنی سر قولم هستم شدیدا. ولی باز هم دارم فکر میکنم چرا اصلا من باید با آدم ها دوستی کنم. نه فقط با الف. با الف و واو و تمام میم ها و الف عین و کاف و همه و همه و همه.
وقتی تمام رازهای زندگی ام پیش خودم باشد، حداقل فقط جلوی خودم احساس حماقت میکنم.
موافقین ۱ مخالفین ۰ ۹۶/۱۰/۱۹
Toktam Rashidi

نظرات  (۱)

آدم حرف میزنه با بقیه 
دوستی میکنه با بقیه
تا وقتی ناآرومه...با یکی حرف بزنه و آروم شه 
کسایی که بهشون میگی دوست...هیچوقت تورو احمق نمیبینن

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی